Zambak çiçeği, insanlık tarihinin farklı evrelerinde farklı inanç ve medeniyetler tarafından derin anlamlar yüklenmiştir.
Antik Yunan’a göre zambak çiçeğinin Hera’nın sütünden doğduğuna inanılır. Bu nedenle anneliğin ve doğurganlığın sembolüdür. Aynı zamanda zambak, tanrıça Afrodit ile ilişkilendirilmiş, güzelliğin ve arzu edilen kadının sembolü olmuştur.
Hristiyanlıkta ise Meryem Ana ile özdeşleşmiştir. Beyaz zambak, Meryem’in bakireliğini ve ruhsal saflığını simgeler. Bu nedenle Rönesans döneminde yapılan dini tablolarda Meryem’in yanında beyaz zambak görülür. Aynı zamanda kiliselerde kullanılması yeniden doğuşun, kurtuluşun ve ilahi aydınlanmanın sembolüdür.
Zambak çiçeği, Orta Çağ Avrupa’sında sadece manevi değil aynı zamanda siyasal ve sosyal anlamlar da kazanmıştır. Avrupa’nın krallık armalarında zambak; soyluluğun, saflığın ve Tanrı tarafından seçilmişliğin işareti olarak taşınmıştır.
