Hobilerim.
Kokina düzenlemesinde kullanılan bitkilerin özellikle Ruscus aculeatus kısmı halk hekimliğinde büyük yer tutar. Dolaşım sistemine destek; eski tıbbi kaynaklara göre bu bitki damarları güçlendirir. Kılcal damarların dayanıklılığını artırır, dolaşımı destekler. Ödem ve varis için geleneksel kullanım; geçmişte varis şikayetleri için çay veya merhem olarak kullanılmıştır. Özellikle bacaklardaki şişkinliği azaltmaya yardımcı Devamını Oku…
Kokina, yoğun ilgi beklemez. Hatta pek çok çiçeğin aksine çok az bakım ister. Işık ve Konum; Su İhtiyacı; Dayanıklılık;
Kokina aslında tek bir bitki değildir. İki ayrı bitkinin bir araya getirilmesiyle hazırlanır. Kokina çiçeği doğada bulunan iki farklı bitkinin el işçiliği ile birleştirilmesinden oluşuyor. Bunlar, kırmızı meyveleri olan silcan adı verilen bir bitki ile tavşan memesi denilen çalı görünümlü bir başka bitkidir.Bu iki bitki, ustaların ellerinde öyle zarifçe birleştirilir ki, ortaya çıkan Devamını Oku…
Kokina, görünüşüyle insana çok şey anlatır; hatta çoğu çiçekten daha fazla… Çünkü iki farklı dokuyu bir araya getirir: dikenli yeşil, narin kırmızı. Kokinanın bu kırmızısı, sıradan bir renk değildir. Bu kırmızı, kışın soğuğunda bile pes etmeyen kalbin rengidir. Sessizce atan bir umut, yorulsa da sönmeyen bir sevgi, karanlığın içinde ışığını Devamını Oku…
Efsanelere göre kokina, kış tanrıçasının en büyük sırrıdır. Kış tanrıçası insanların soğukta üşüdüğünü, kardan dolayı tarlasını ekemediğini, buzla kaplı yollar yüzünden sevdiklerine kavuşamadığını gördükçe içi titrermiş. Bu üzüntü gözlerinden yaş yerine kırmızı kristaller dökermiş. Karların üzerine düşen her gözyaşı toprağın sıcaklığıyla birleşir ve kırmızı bir meyveye dönüşürmüş. Böylece kokina, kışın Devamını Oku…
Kış, bazen insan yüreğine çöreklenen bir hüzün gibidir… Gökyüzünün ağır gri tonları, sokaklara savrulan keskin rüzgar, dalların çıplak kabullenişi… Hepsi, sanki hayatın bir süreliğine nefesini tutmuş halidir. Kış kelimesi bile insanın içinde sessizce yankılanırken, dünya sanki karanlık bir battaniyenin altında uykuya dalmış gibidir. Ama tam bu kasvetli dönemde, herkes soğuğa Devamını Oku…
Kasım ayı geldiğinde hava biraz daha serinler, rüzgar daha hüzünlü eser, sokaklarda yapraklar yavaşça toprağa düşer… Doğa, sanki bir anlığına susar. Ama tam da o sessizlikte, toprağın kalbinde bir mucize belirir: kasımpatı. O, yılın en sessiz zamanında konuşur. Ne ilkbaharın neşesiyle, ne yazın ışıltısıyla… Kendi mevsiminde, kendi sabrıyla açar. Sanki Devamını Oku…
Kasımpatı, doğanın zarif bir mucizesidir. Görünüşte sade bir sonbahar çiçeği gibi dursa da, yapraklarının ve taçlarının içinde yüzyıllardır insanlara şifa olmuş bir sır saklar. Tıpkı sessiz bir dost gibi, fazla konuşmaz ama yanında olduğunda huzur verir. Kasımpatı, özellikle Uzak Doğu’da özellikle de Çin ve Japon kültürlerinde uzun ömrün, dinginliğin ve Devamını Oku…
Kasımpatı, doğanın “sabırla emek verilirse güzellik hep yeniden doğar” sözünü hatırlatan en zarif örneklerinden biridir. Onunla ilgilenmek, yalnızca bir çiçek yetiştirmek değil; zamanla, mevsimle, toprakla bir dostluk kurmaktır. ☀️ Işık ve Sıcaklık Kasımpatı, güneşi sever ama fazlasına dayanamaz. Tıpkı çok fazla ilgiden bunalan, ama ihmal edilince de içine kapanan bir Devamını Oku…
Kasımpatı, doğanın sonbahar mevsimine bıraktığı en zarif imzalardan biridir. Asteraceae (papatyagiller) familyasına ait bu çiçek, görünüş olarak bir papatyayı andırsa da, kendine özgü bir asaleti vardır. Gövdeleri ince ama güçlüdür rüzgarda nazikçe eğilir ama asla kırılmaz. Tıpkı hayatta defalarca savrulsa da yeniden doğrulmayı bilen insanlar gibi… Kasımpatının boyu türüne göre Devamını Oku…